مجموعه شعر من، تابناک من

           

           تابناکِ من 

تابناک من بشد دوش از بر من ، آه ! دیگر در جهان،
می برم آن رشته ها که بود، بافیده ز پهنای امید مانده روشن،
دیگرم برکس نخواهد( آنچنان که خنده ناک) خندد،
روی مانندان گلشن .
من به زیر این درختِ خشکِ انجیر،
که به شاخی عنکبوت منزوی را تار بسته،
می نشینم آنقدر روزان شکسته،
که بخشکد بر تن من پوست.
ای که درخلوت سرای درد بار شاعری سرگشته داری جا،
کوله بار شعرهایم را بیاور تا به زیر سر نهاده،
( روی زیر آسمان و پای دورم از دیاران )
از غم من گر بکاهد یا نکاهد،
خواب سنگینم رباید آنچنان      ف
که دلم خواهد.

                                                                             فروردین سال ۱۳۲۱

 

  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012