مجموعه اشعاردیگر، جامه ی مقتول

 

           جامه ی مقتول                               

وقتی که کین و فتنه تمام ست و جنگ نیست
سرباز رفته ناله ئی از قلب تنگ نیست
حتّی صدای لغزش یک پاره سنگ نیست 
                                 وقتی که قتلگاه چنین خالی ست وسرد
                                هرگوشه نشانِ زمانی ست پُر ز دَرد
وقتی که برف جامه ی هر بوته ی خار هست
اجساد کشتگان وسط خار زار هست.
یک خطّه ابردر افقِ تنگ و تارهست
                                وآن نیز رفته رفته شود محو و ناپدید
                               می رسد آن زمان، سوی این بسته بنگرید:
ازدوردر مدارِ نظر شکل مبهمی ست
نزدیک ترنشانه ی خونین ماتمی ست
این بسته ژنده جامه ی پیچیده درهمی ست 
                              این جامه دارد از دل یک بینوا خبر
                              آن بینوا که دارد به جنگ وجدال سر
ازچه نگاه خلق براین جامه سرسریست؟
هرلای آن زحاصل جنگ و جدال دَریست
پیچیده گشته در وسطش قلب مادریست 
                             سرباز رفته می دهد از ره بدان سلام
                             مادرازآن میانه فرستد بدو پیام.

                                                       

دی ماه سال ۱۳۰۵                                                                                   

                                                                               
 
 
 
 
 

 

 

از همین مجموعه:
  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012