مجموعه اشعاردیگر، گنج ست خراب را

            گنج ست خراب را 

کردم به هوای میهمانی
آباد سرای و خانه ی تنگ
هر بام و بری شکسته بر جا
                            چون پای فتاده رفته از هوش
از هر در آن گماشتم باز
بیدار و بهوش پاسبانان
جز نقش تو هر چه شان ز دل دور
                         جز نام تو هر چه شان فراموش
آن گونه که آفتاب در ابر
از خانه ی آسمان بخندد
درخانه ی این امید تا کی
                       لب تر شودم به چشمه ی نوش

لیکن نگذشت سالیانی
کز پای بریخت هر جداری
وز غارت دستبرد ایّام 
                        جغدیم برآن نشست خاموش
شد خنده ی هر شکاف با من
در طعنه نهیب ز هر خندی
من بودم و در فسوس کاین خبر
                       ناگاه رسیدم از تو در گوش:
اینجایم در خراب تو، من
ای خسته کنون گرفته ام جا
آبادی این سرای بگذار
                        گنج ست خراب را در آغوش.

  

                                                                                     اسفندماه سال ۱۳۲۴

                                                                             

 

 

از همین مجموعه:
  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012