مجموعه اشعاردیگر، گنج ست خراب را

            گنج ست خراب را 

کردم به هوای میهمانی
آباد سرای و خانه ی تنگ
هر بام و بری شکسته بر جا
                            چون پای فتاده رفته از هوش
از هر در آن گماشتم باز
بیدار و بهوش پاسبانان
جز نقش تو هر چه شان ز دل دور
                         جز نام تو هر چه شان فراموش
آن گونه که آفتاب در ابر
از خانه ی آسمان بخندد
درخانه ی این امید تا کی
                       لب تر شودم به چشمه ی نوش

لیکن نگذشت سالیانی
کز پای بریخت هر جداری
وز غارت دستبرد ایّام 
                        جغدیم برآن نشست خاموش
شد خنده ی هر شکاف با من
در طعنه نهیب ز هر خندی
من بودم و در فسوس کاین خبر
                       ناگاه رسیدم از تو در گوش:
اینجایم در خراب تو، من
ای خسته کنون گرفته ام جا
آبادی این سرای بگذار
                        گنج ست خراب را در آغوش.

  

                                                                                     اسفندماه سال ۱۳۲۴

                                                                             

 

 

  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012