مجموعه شهر صبح، تا صبح دمان

       تا صبح دمان

تا صبحدمان، دراین شب گرم،
افروخته ام چراغ، زیراک،
می خواهم برکشم بجا تر،
دیواری در سرای کوران.

بر ساخته ام نهاده کوری،
انگشت که عیب هاست با آن،
دارد به عتاب کور دیگر،
پرسش که چراست این، چرا آن ؟

وینگونه به خشت می نهم خشت،
در خانه ی کور دیدگانی،
تا از تَف آفتاب فردا،
بنشانمشان به سایبانی.

افروخته ام چراغ از این  رو،
تا صبحدمان در این شب گرم،
می خواهم بر کشم بجاتر
دیواری در سرای کوران

                                                    اسفند ماه سال ۱۳۲۹

 

  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012