مجموعه قلم انداز, ویدیو، جغدی پیر

             جغدی پیر

هیس ! مبادا سخنی، جوی آرام،
از بَر درّه بغلتید و برفت،
آفتاب از نگهش سرَد به خاک،
پرشی کرد و برنجید برفت.

درهمه جنگِل مغموم، دگر،
نیست زیبا صنمان را خبری،
دل ربائی ز پی استهزا،
خنده ئی کرد و پس آنگه گذری.

این زمان بالش در خونش فرو،
جغد بر سنگ نشسته ست خموش،
هیس ! مبادا سخنی، جغدی پیر
پای در قیر به ره دارد گوش.

                                                              جنگل کلارزمی شهریورسال۱۳۲۰

 


از همین مجموعه:
  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012