مجموعه قلم انداز، گندنا

            گنَدِنا

بیشه بشکفته به دل بیدارست،
یاسمن خفته درآغوشش نرم،
سایه پرورده ی خلوت، توکا
می خرامد به چراگاهش گرم.

اندر آن لحظه که مریم مخمور،
می دهد عشوه، قد آرسته « لرَک »*
در همان لحظه، کهن افرائی،
برگ انباشته در خرمن برگ.

« گندنا» نیز در این گیراگیر،
سر بیفراشته، یعنی که منم !
وندر اندیشه ی این ست عبث،
که به شاخی بتنم یا نتنم.
                                              سال ۱۳۲۶

*لرُک : گیاهی جنگلی
گندَنا: گیاهی درکنار شالیزاروبد بو
افرَا: درخت جنگلی

 

  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012