مجموعه قلم انداز, ویدیو، مرگ کاکلی

      مرگ کاکلی

دردنج جای جنگل، مانند روز پیش،
هرگوشه ئی می آورد، از صبحدم خبر،
وز خنده های تلخ دلش رنگ می برد،
نیلوفر کبود که پیچیده با « مَجر».

مانند روز پیش هوا ایستاده سرد،
اندک نسیم اگر ندود، ور دویده ست،
بر روی سنگ خارا مرده ست کاکلی،
چون نقشه ئی که شبنم از او کشیده ست.

بیهوده مانده ست از او چشم نیم باز،
بیهوده تافته ست در او نور چون به سنگ،
با هر نوای خوش چو درنگی به کار داشت،
اینک پس نواش تن آورده زو درنگ.

درمدفن نوایش از هوش رفته ست،
بعد از بسی زمان که بود گوش هوش،
یاد نوای صبحش بر جای با هوا،
می گیرد آن نوا را خاموشی ئی به گوش.

نگرفته ست آبی از آبی تکان ولیک،
« مازو»ی پیر کرده سر از  رخنه ئی بدر،
مانند روز پیش یک آرام « میمرز»،
پر برگ شاخه ایش به سنگی نهاده سر.                  

                                                         اردیبهشت ماه سال۱۳۲۸

مجرَ /میمَرَز / مازو : نام درختان جنگلی مازندران

از همین مجموعه:
  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012