مجموعه حکایات، اسب دوانی

             اسب دوانی

هر سال صمد  اسب  دوان  نایب  دوم
خوش جایزه می برُد به چالاکی و خرُدی
امسال چنان شد که به ره، اسب فروماند
از بس بَر و پهلوش به مهمیز  فشردی
بر سرش بکوبید ز بس نائره ی خشم
« ای بی هنر اسبی که در این بار فسُردی
پار از چه چنان خوب دویدی نه چو امسال
و امسال چه ها بیشتر از پار نخوردی ؟ »
اسبش نگهی کرد ، نگاهی که بدو گفت:
« من خوب دویدم تو چرا جایزه بردی؟ »

باشد که تو را نیز چو آن اسب دوانند
ای کمتر از اسبی که در این رنج فسُردی !

                                                                                     تیرماه سال ۱۳۰۸

 

از همین مجموعه:
  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012