مجموعه حکایات، خروس ساده

           خروس ساده

خروسِ ساده خوش می خواند روزی
به فرسنگی ز دِه می رفتش آواز
به خاتون گفت خادم از رهِ مهر
چه می خوانَد ببین این مایه ی ناز !
خروسک با چنین آوا که دارد
شب مهمانی او را می کشی باز؟
به لبخندی جوابش داد خاتون:
بود مهمان کرَ و چشمان او باز
شکم تا سفره می خواهند مردم
بخواند یا نه با خون ست دمساز
زبان باطن ست این خواندن او
جهانِ حرص با آن نیست همراز.

                                          ۲۷خرداد ماه سال ۱۳۰۸

 

از همین مجموعه:
  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012