مجموعه حکایات، زن انگاسی

 

          زن انگاسی

سوی شهرآمد آن زنِ انگاس
سیر کردن گرفت از چپ و راست
دید آئینه ئی فتاده بر خاک
گفت: حقا که گوهری یکتاست!
به تماشا چو بر گرفت و بدید
عکس خود را، فکند و پوزش خواست
که: ببخشید خواهرم! به خدا
من ندانستم این گهُر ز شماست!

ماهمان روستا زنیم درست
ساده بین، ساده فهم، بی کم و کاست
که در آئینه ی جهان برما
ازهمه ناشناس تر، خود ماست.

                                                       ۱۸جدی سال۱۳۰۲

انگاس : نام دهکده ئی ست در کجور که مردم آن به پاک دلی و سادگی مشهورند.

 

 

  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012