مجموعه ماخ اولا, ویدیو، برفراز دشت

                  برفراز دشت

بر فراز دشت، باران ست،  باران عجیبی !
ریزش باران، سرِ آن دارد از هر سوی وز هر جا،
که خزنده، که جهنده، از ره آوردش به دل یابد نصیبی،
باد لیکن، این نمی خواهد.

گرم در میدان دویده، بر زمین می افکند پیکر،
با دَمشف خشک و عبوس و مرگبار آور،
از گیاهی تا نه دل سیرآب آید،
بر ستیز هیبتش هردم می افزاید،
زیر و رو می دارد از هر سو،
رسُته های تشنه و ترَ را،
هر نهال باروَر را.

باد می غلتد،
غش در او، در مفصلش، افتاده می گرداند از غش روی.

چه به ناهنگام فرمانی،
با دَمِ سردی که می پاید !
از زن و از مرگ هم،
با قدرت موُفور،
این چنین فرمان نمی آید !
باد می جوشد،
باد می کوشد،
کآورد با نازک آرای تن، هر ساقه ئی در ره نهیبی.
برفرازدشت باران ست ، باران، عجیبی !
                                                                          سال۱۳۲۸

 

  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012