مجموعه عنکبوت رنگ, ویدیو، مرغ مجسمه

            مرغ مجسمه

مرغی نشسته، بر سِر باِم سراِی ما،
مرغی دگر نهفته، به شاِخ درخت کاج،
می خوانداین به شوری، گوئی براِی ما،
خاموشی ئی ست، آن یک (دودی به روی عاج.)

نه چشم ها گشاده از او، بال از او، نه وا
سر تا به پای، خشکی با جای و بی تکان،
منقارهایش آتش، پرهای او طلا،
شکل از مجسّمه به نظر می نماید آن.

وین مرغ دیگر، آن که همه کارش خواندن ست،
از پای تا به سر همه می لرزد او به تن،
نه رغبتش به سایه ی آن کاج ماندن ست،
نه طاقتش به رَسَتن از آن جای دل شکن.

لیکن بر آن دو، چون بری آرام تر، نگاه
خواننده مرده ئی ست، نه چیز دگر جز این،
مرغی که می نماید خشکی به جایگاه،
سرزنده ئی ست، با کشش زندگی قرین.

مرغی نشسته بر سر بام سرای ما،
مبهم حکایت عجبی ساز می دهد،
از ما برسته ئی ست، ولی در هوای ما،
بر ما در این حکایت آواز می دهد.
                                                                                     دی ماه سال ۱۳۱۸

  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012