مجموعه عنکبوت رنگ، عقاب نیل

                 عقاب نیل                                                                    

دردرّه های نیل عقابی ست، کان عقاب، 
همچون شب سیاست،
از پای تا به سر.
چشمان او چنان، که فروزندگان بر آب،
منقارهاش خوف،
رفتارهاش شّر.
توفنده ئی شناور و ابری ست تن گران،
درگشتگاه خود،
گشت آورد اگر.
وندر گهِ قرارش، برخاک داده تن
سیلی ست منجمد،
ناگه به رهگذر.
لکن چو افکندش پیری، سوی شکست،
ماند ز چشم کور،
وز گوش هاش کر.
پرها فشاند از تنش، آن آسمان نورد،
پُر دارد او دل،
از امید پر ثمر.
یک جا تپیده با غم و غم نز دلش برون،
می کوبد از غمش،
بر سنگ سخت، سَر.
تا آن جا که جوجگانش، زی چشمه ئی برند،
آبش شفای،
هر فرتوت جانور.
وان مام پیر را، تن شویند و بسترند
وز نوجوان شود،
چونان که پیش تر. 
زین گونه، یک عقاب دگر نیز مانده پیر
بگسسته از نهیب،
دل بسته بر مَقر.
مانده به تن شکسته و اندوهگین به دل
چون چشم هاش گوش،
خالی ز  هر خبر
از جا نمی رود، وگر از  جای می رود
واماندگی او،
او را شده هنر
نه با تنش سلامت و، نه قوتش به طبع
نز قوّت دِگر
یک لحظه بهره وَر
پوسیده استخوان را ماندَ، چو آتشی ست
کاورا نمانده جز
خاکستری به سَر
خو بسته با خراب و خرابش در آرزو
روز کمال اوست،
خوابی به چشم تر
شوئید بایدش همه انداِم نا تمیز
اوسرش تا به پا،
ازپای تا به سَر
بسترد باید، از تن با خواب رفته اش
هر زخمدار جا،
هرجای بسی اثر
تا تن نوی بگیرد، از او بایدش برید
هر عضو نادرست،
هر گونه کهنه پَر
باید به آب چشمه ی خود کردش آشنا
با تنش سازگار،
درجانش گارگر
با دستکار دیگر، این پیر مُرده وار
باید شود جوان
باید شود دگر.
                                                          تیر ماه سال ۱۳۰۸

 

از همین مجموعه:
  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012