مجموعه ماخ اولا, ویدیو، شب است

          شب است

شبی، بس تیرگی دمساز با آن،
به روی شاخ انجیر کهن «وگ دار» می خواند، به هر دم
خبر می آورد توفان و باران را، و من اندیشناکم !

شب است،
جهان با آن ، چنان مرده ئی در گور
و من اندیشناکم،  باز !
اگر باران کند سر ریز از هر جای؟
اگر چون زورقی در آب اندازد جهان را ؟

دراین  تاریکی آور، شب
چه اندیشه ولیکن، که چه خواهد بود با ما صبح ؟
چو صبح از بر کوه  سر بر کرد،
می پوشد از این توفان، رخ آیا صبح ؟
                                                                                           سال ۱۳۲۹

  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012