مجموعه ماخ اولا, ویدیو، ماخ اولا

         ماخ اولا

«ماخ اولا» پیکره ی رود بلند،
می رود نا معلوم،
می خروشدهردم،
می جهاند تن ، از سنگ به سنگ،
چون فراری شده ئی،
( که نمی جوید راهِ هموار)
می تنَد سوی نشیب،
می شتابد به فراز،
می رود بی سامان،
با شب تیره ، چو دیوانه که با دیوانه.

رفته دیری ست به راهی کاوراست،
بسته با جوی فراوان پیوند،
نیست ( دیری ست) بر او کس نگران،
واوست در کار سرائیدن گنگ،
و اوفتاده ست، زچشم دگران
برسر دامنِ این ویرانه.

با سرائیدن گنگِ آبش،
زآشنائی «ماخ اولا » راست پیام.
وز رهِ مقصِد معلومش حرف.
می رود لیکن او،
به هرآن ره که برآن می گذرد.
همچو بیگانه که بر بیگانه.

می رود نامعلوم،
می خروشد هردم،
تا کجاش آبشخور،
همچو بیرون شدگان از خانه.

                                                         سال ۱۳۲۷

 

از همین مجموعه:
  تمامی حقوق متعلق به وبسایت رسمی نیما یوشیج است. 2017 - 2012